ملکا ذکر توگویم که تو پاکی و خدایی

نروم جزبه همان ره که تو ام راهنمایی

همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم

همه توحید تو گویم که به توحید سزایی

 

 صفحه اصلی Home

 

پناه میبرم به خدا از شر شیطان رانده شده

بنام خدا بخشنده مهربان

(پیام خدای مهربان به مردم ایران)

فهرست مطالب

    توسل

 

توسل

 فهرست مطالب (Top )   

   يکي از معاني توحيد اين است که در دعاهاي خود فقط بايد بخدا توسل کنيم. عده اي معتقدند که مي توان به پيامبران، ائمه، و حتي اشياء نيز توسل کرد!  مثلا در متن زير نويسنده معتقد است که توسل به وسايل و اسبابهاي مادي نتنها شرک نيست بلکه عين توحيد است!!!

 بطور كلى توسل به وسائل و تسبب به اسباب با توجه به اينكه خداست كه سبب را آفريده است و خداست كه سبب را قرار داده است و خداست كه از ما خواسته است از اين وسائل و اسباب استفاده كنيم به هيچ وجه شرك نيست ‏بلكه عين توحيد است در اين جهت هيچ فرقى ميان اسباب مادى و اسباب روحى ميان اسباب ظاهرى و اسباب معنوى ميان اسباب دنيوى و اسباب اخروى نيست منتهاى امر اسباب مادى را از روى تجربه و آزمايش علمى مى‏توان شناخت و فهميد كه چه چيز سبب است؟ و اسباب معنوى را از طريق دين يعنى از طريق وحى و از طريق كتاب و سنت‏بايد كشف كرد.[1]

 اين عده براي اثبات ادعايشان که توسل به اشياء مادي و يا به انسانها اشکالي ندارد آيه زير را مي آورند:

 (5:35) يا ايها الذين امنوا اتقوا الله وابتغوا اليه الوسيله

 متاسفانه اين افراد در آيه فوق منظور از ابتغوا اليه الوسيله را توسل به وسائل و تسبب به اسباب  معني مي کنند و با ترجمه غلط اين آيه خود و پيروان خود را به سمت شرک سوق مي دهند.  در صورتي که ترجمه صحيح اين آيه بدين قرار است:

 (5:35) اي کساني که ايمان داريد، هيبت و حرمت خدا را ارج نهيد و در جستجوي راه و روشي بسوي او باشيد و درراه او بکوشيد تا موفق شويد.

در آيه فوق منظورازدرجستجوي راه و روشي بسوي خدا باشيد آن است که مثلا ما از دين اسلام پيروي کنيم و يا قرآن را مطالعه کنيم و به دستورات آن عمل کنيم تا بخدا نزديک ترشويم.  منظوراين نيست که به اشياء ويا ائمه و پيامبران متوسل شويم و آنها را در دعا هايمان بخوانيم و ازآنها بخواهيم که ما را بخدا نزديک تر کنند!

کساني که به پيامبران و ائمه متوسل مي شوند و نام آنهارا برخلاف تاکيدات مکرر قرآن در دعاهاي خود مي برند، مي گويند که ما به آنان توسل مي کنيم زيرا آنان ما را به خدا نزديک تر مي کنند.  ولي اگر از همين کسان بپرسيم که آيا خدا به شما نزديک تر است يا پيامبران و ائمه؟  بدون ترديد خواهند گفت که خدا.  بنابراين خودشان با زبان خودشان برعليه خويش شهادت مي دهند.  قرآن مجيد اين موضوع را به روشني بيان کرده و کساني که توسل به غير از خدا مي کنند را دروغگو و کافر خوانده است:

[39:3]  الا لله الدين الخالص والذين اتخذوا من دونه اولياء ما نعبدهم الا ليقربونا الى الله زلفى ان الله يحكم بينهم في ما هم فيه يختلفون ان الله لا يهدي من هو كذب كفار

[39:3] دين مطلقا بايد تنها به خدا اختصاص داده شود. كساني كه غير از او اوليايي قرار مي دهند، مي گويند: "ما آنها را معبود خود قرار داديم، فقط براي آنكه ما را به خدا نزديك تر كنند؛ زيرا آنها مقربند و مقام بهتري دارند!" خدا درباره اختلافاتشان قضات خواهد كرد. خدا چنين دروغگويان كافري را هدايت نمي كند.

عده اي نيز آيه زير را براي اثبات ادعايشان مبني بردرست بودن توسل به انبياء مي آورند:

[4:64] وما أرسلنا من رسول إلا ليطاع بإذن الله ولو أنهم إذ ظلموا أنفسهم جاءوك فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحيما

[4:64]  ماهيچ رسولي را نفرستاديم، جز آنکه مطابق خواست خدا ازاو اطاعت شود.  اگرآنها هنگامي که به نفس خويش ستم کردند، نزد تو آمده بودند و ازخدا طلب بخشش مي کردند و رسول براي آمرزش آنها دعا مي کرد، خدا را آمرزنده ومهربانترين مي يافتند.

 درجواب اين عده بايد گفت که دقيقا آيه فوق بر بطلان توسل به غير خدا دلالت دارد.  دراين آيه خداي متعال مي فرمايد که اگرآنها ازخدا طلب بخشش مي کردند نه اينکه از رسول بخواهند که رسول براي آنها طلب بخشش کند. بنابراين هرگونه طلب آمرزش بايد مستقيما ازخدا خواسته شود و درغير اينصورت بنا بر آيات متعدد قرآن که در مبحث دعا و عبادت در همين سايت ارائه گرديد اين عمل شرک محسوب مي شود.  رسول همانند ديگر افراد بشر مي تواند براي کساني که مي شناسد دعا کند و از خدا طلب آمرزش نمايد.  همانطوري که ما ممکن است براي مادران و پدرانما ن (در صورتي که آنان مشرک ويا کافر نباشند) از خدا طلب عفو کنيم.  دراين صورت هم اگردعاي ما برطبق قوانين خدا و خواست او باشد استجابت خواهد شد.  هيچکس بغير از خدا براي ما سود و زياني ندارد (لطفا به مبحث شفاعت رجوع کنيد).  همانطوري که آيات زير اين مطلب را بخوبي بيان مي کنند:

[7:197] والذين تدعون من دونه لا يستطيعون نصركم ولا أنفسهم ينصرون

[7:197] و اما کساني را كه شما بغير از خدا مي خوانيد، نه مى توانند شما را يارى دهند و نه مى توانند به خودشان كمك كنند."

[10:106]  ولا تدع من دون الله ما لا ينفعك ولا يضرك فان فعلت فانك اذا من الظلمين

[10:106]  "در کنار خدا چيزي را که هيچ قدرتي ندارد که به تو نفع يا ضرري برساند، نخوان. اگر چنين کني، ستمكار خواهي بود."

درآيات فوق انبياء من دون الله محسوب مي شوند و بنابراين نمي توانند براي ما سود و زياني داشته باشند. انبياء نمي توانند حتي براي فرزندان خود که مشرکند استغفارکنند و اگرنبي براي کفارهفتاد مرتبه هم استغفارکند خدا گناهان کافران را نمي بخشد:

[9:113] ما كان للنبي والذين ءامنوا أن يستغفروا للمشركين ولو كانوا أولي قربى من بعد ما تبين لهم أنهم أصحب الجحيم   

[9:113]  پيامبر و کساني که ايمان آورده اند نبايد براي مشرکان طلب آمرزش کنند، پس از آنکه برايشان روشن شد که سرانجام آنها دوزخ است، حتي اگر از نزديک ترين خويشاوندانشان باشند.

 

[9:80] استغفر لهم أو لا تستغفر لهم إن تستغفر لهم سبعين مرة فلن يغفر الله لهم ذلك بأنهم كفروا بالله ورسوله والله لا يهدي القوم الفسقين

[9:80]  خواه براي آنها طلب بخشش كني، يا طلب بخشش نكنى- حتي اگر هفتاد مرتبه برايشان طلب بخشش كنى- خدا آنها را نخواهد بخشيد. به دليل آنكه آنها به خدا و رسولش ايمان نمي آورند. خدا مردم پليد را هدايت نمي كند.


 

[1]  منبع: http://www.hawzah.net/Per/A/do.asp?a=ACEH.htm (تاريخ دسترسي 19/1/87).

 اي مردم بجاي اينکه به اشياء، انبياء و يا ائمه توسل کنيد و حاجت هاي خود را از آنان بخواهيد بخداي خود روي آوريد و مستقيما از او که آفريننده همه چيز است و ازهمه کس بشما نزديک تراست حاجات خود را بخواهيد.

حمد و سپاس خدایی را سزاست که پروردگان عالمیان است.

 

فهرست مطالب (Top )