صفحه اصلی Home

 

 

 

 

ملکا ذکر توگویم که تو پاکی و خدایی

نروم جزبه همان ره که تو ام راهنمایی

 

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم

از شيطان رانده شده به خدا پناه مي برم

بسم الله الرحمن الرحيم

بنام خدا بخشنده مهربان

دعاونيايش

فهرست مطالب

   

(1)_توحيد_دردعاکردن

 

(2)_نمونه_هايي_از_دعاهاي_قرآن

 

        

 

(1) توحيد دردعاکردن   فهرست مطالب

برطبق قرآن مجيد دعاكردن يعني خواندن، صدا كردن و طلب حاجت کردن از كسي است.  آيات زير مفهوم دعاكردن بمعناي خواندن و صدا کردن را بخوبي بيان مي كنند: 

[23:73] وإنك لتدعوهم إلى صرط مستقيم

[23:73]  مسلما، تو آنها را به راهي مستقيم دعوت مي كني.

 

[26:72] قال هل يسمعونكم إذ تدعون

[26:72] او گفت: "آيا وقتي از آنها را مي خوانيد، آنها مي توانند بشنوند؟

 

[40:41] ويقوم ما لي أدعوكم إلى النجوة وتدعونني إلى النار

[40:41]  "اي قوم من، در حالي كه من شما را به سوي نجات دعوت مي كنم، شما مرا به سوي آتش دوزخ دعوت مي كنيد.

 برطبق آيات قرآن اگركسي بدرگاه غير از خدا دعاكند و يا ازکسي بغير از خدا هنگام دعا کردن حاجتي را بخواهد درواقع اصل توحيد را نقض كرده است  و مرتکب شرک شده است:   

[6:40] قل أرءيتكم إن أتيكم عذاب الله أو أتتكم الساعة أغير الله تدعون إن كنتم صدقين

[6:41] بل إياه تدعون فيكشف ما تدعون إليه إن شاء وتنسون ما تشركون

[6:40] بگو: "اگر عذاب خدا بر شما مي آمد، يا آن ساعت فرا مي رسيد، چه مي كرديد؟ آيا غير از خدا به كس ديگري التماس مي كرديد، اگر راست مى گوييد؟"

[6:41] واقعيت اين است که: فقط او را مي خوانيد و اوست که اگر بخواهد، به دعاي شما پاسخ مي دهد، و شما معبودان خود را فراموش مي كنيد.

 

[6:56] قل إني نهيت أن أعبد الذين تدعون من دون الله قل لا أتبع أهواءكم قد ضللت إذا وما أنا من المهتدين

[6:56] بگو: "من از عبادت آنچه  شما در كنار خدا مي پرستيد، نهي شده ام." بگو: "من از عقايد شما پيروي نخواهم كرد. در غير اين صورت، به گمراهي خواهم رفت و هدايت نخواهم شد."

 

[7:37] فمن أظلم ممن افترى على الله كذبا أو كذب بءايته أولئك ينالهم نصيبهم من الكتب حتى إذا جاءتهم رسلنا يتوفونهم قالوا أين ما كنتم تدعون من دون الله قالوا ضلوا عنا وشهدوا على أنفسهم أنهم كانوا كفرين

[7:37] چه كسى پليدتر از آنان كه درباره خدا دروغ مى سازند، يا آيات او را تكذيب مي كنند؟ اينان بر طبق كتاب آسمانى، سهم خود را دريافت خواهند كرد. سپس، هنگامى كه رسولان ما براى پايان دادن به زندگى شان مى آيند، خواهند گفت: "كجا هستند معبودانى كه در كنار خدا مى خوانديد؟" آنها خواهند گفت: "آنها ما را ترك كرده اند." آنها عليه خودشان بر كافر بودنشان شهادت خواهند داد.

 در آيه 7:194 خداي متعال صريحا ميفرمايد که آناني را که بغيرازخدا مي خوانيد انسانهايي بيش نيستند مانند پيامبر اسلام که خدا درآيه 18:110 ميفرمايد که بشري مانند ديگرافراد جامعه خويش بوده است.  جالب اينجاست که در آخر آيه آمده است که هر گزخداي ديگري را در کنارخدا پرستش نکنند.  يعني اگر ما از پيامبر اسلام که بشري بيش نبود درخواست حاجت کنيم مثل اين است که او را عبادت کرده ايم (ولا يشرك بعبادة ربه احدا) و دراينصورت بشرک مبتلا شده ايم.  همچنين در آخر آيه 41:6 بعد ازاينکه خداي متعال به پيامبرش مي گويد که بگو من بشري بيش نيستم مي فرمايد واي برمشرکان.  خداي متعال مي دانست که بعد از مرگ پيامبرش ممکن است عده اي او و خاندانش را بت کنند و بجاي اينکه بدرگاه يکتا خالق هستي دعاکنند حاجت هاي خود را ازايشان بخواهند.  بدين جهت در هردو آيه 18:110 و 41:6 اشاره به شرک نموده است.

[7:194] إن الذين تدعون من دون الله عباد أمثالكم فادعوهم فليستجيبوا لكم إن كنتم صدقين

[7:194] معبودانى كه در كنار خدا مى خوانيد، مخلوقاتى مانند شما هستند. برويد و آنها را صدا كنيد؛ بگذاريد به شما پاسخ دهند، اگر حق با شماست.

 

[18:110] قل انما انا بشر مثلكم يوحى الي انما الهكم اله وحد فمن كان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملا صلحا ولا يشرك بعبادة ربه احدا

[18:110] بگو: "من بشري مانند شما هستم، به من وحي شده است كه خداي شما خداي واحد است. كساني كه به ملاقات پروردگارشان اميدوار هستند، بايد پرهيزكارانه عمل كنند و هرگز خداي ديگري را در كنار پروردگار خود پرستش نكنند."

 

[41:6] قل انما انا بشر مثلكم يوحى الي انما الهكم اله وحد فاستقيموا اليه واستغفروه وويل للمشركين

[41:6] بگو: "من بشري مانند شما هستم كه به من وحي شده است كه خداي شما خداي يكتاست. بايد خود را به او اختصاص دهيد و از او طلب بخشش نماييد. واي بر مشركان.

 

[6:154] ما انت الا بشر مثلنا فات بءاية ان كنت من الصدقين

[6:154] تو جز بشري مانند ما نيستي. معجزه اي ارائه ده، اگر راست مي گويي."

درآيات فوق آمده است که کساني را که بغير از خدا مي خوانيد بند گاني مثل شما هستند.  لغات بغير از خدا (من دون الله) کلي هستند و به همه کس حتي پيامبران و امامان نيز اطلاق مي شوند.  بخش دوم آيه مي گويد که اگر بدرگاه غير از خدا دعاکنيد مثلا بگوييد که يا امام رضا فرزندم را شفاده امام رضا اين دعا را نمي شنود (35:14)‌ و آنرا استجابت نمي کند زيرا او هم مثل ساير بندگان خداست.  تنها خداست که دعاهاي ما را مي شنود و آنها را استجابت مي کند.  حتي پيامبران و ائمه (من دون الله) برطبق آيه 7:197 نمي توانند شما را و حتي خودشان را کمک کنند:

 [7:197] والذين تدعون من دونه لا يستطيعون نصركم ولا أنفسهم ينصرون

[7:197] و اما معبودهايى كه شما در كنار او قرار مى دهيد، نه مى توانند شما را يارى دهند و نه مى توانند به خودشان كمك كنند."

 

[19:48] وأعتزلكم وما تدعون من دون الله وأدعوا ربي عسى ألا أكون بدعاء ربي شقيا

[19:48] من شما و خداياني را كه در كنار خدا مي پرستيد، ترك مي كنم. من فقط پروردگارم را مي خوانم. اگر فقط از پروردگارم درخواست کنم، مسلما اشتباه نخواهم كرد."

 درحقيقيت بت هايي که مردم بجاي خدا مي سازند و بدرگاه آنان متوسل مي شوند هرگز هيچ چيزي را خلق نکرده اند و بقدري ضعيفند که اگر مگسي از آنان چيزي ربايد آنرا نمي توانند پس بگيرند: 

[22:73] يأيها الناس ضرب مثل فاستمعوا له إن الذين تدعون من دون الله لن يخلقوا ذبابا ولو اجتمعوا له وإن يسلبهم الذباب شيءا لا يستنقذوه منه ضعف الطالب والمطلوب

[22:73]  اي مردم، در اينجا ضرب المثلي است كه شما بايد با دقت به آن فكر كنيد: معبوداني كه شما در كنار خدا مي خوانيد، هرگز نمي توانند مگسي خلق كنند، حتي اگر همه آنها براي چنين كاري همدست شوند. از اين گذشته، اگر مگس چيزي از آنان بربايد، آنها نمي توانند آن را پس بگيرند؛ دنبال كننده و دنبال شونده هر دو ناتوان اند.

 [35:13] يولج اليل في النهار ويولج النهار في اليل وسخر الشمس والقمر كل يجري لأجل مسمى ذلكم الله ربكم له الملك والذين تدعون من دونه ما يملكون من قطمير

[35:13] او شب را به روز و روز را به شب درمي آورد. او خورشيد و ماه را قرار داده است تا براي مدتي معين در حركت باشند. چنين است خدا، پروردگار شما؛ تمام پادشاهي از آن اوست. معبوداني كه در كنار او مي خوانيد، حتي مالك پوست دانه اي هم نيستند.

 برطبق آيات قرآن خواندن و صدا کردن مثلا يا علي مدد گفتن مثل دعاکردن بدرگاه علي است و شرک محسوب مي شود.  خداي متعال در آيه 35:14 مي فرمايد که کساني را که بغير از خدا مي خوانيد آنان دعاهاي شمارا نمي شنوند و حتي اگر هم بشنوند آنها را اجابت نمي کنند.  برعکس در روز قيامت پيامبران و ائمه از بندگاني که آنان را بجاي خدا مي خواندند روي برمي گردانند و شرک آنان را نفي مي کنند. بنابراين اگر کسي بگويد يا حسين فرزندم را شفا ده، اصل توحيد را نقض كرده و دچار شرك شده است.  وقتي مي گوييم يا يعني كسي را مخاطب قرارمي دهيم.

  [35:14] إن تدعوهم لا يسمعوا دعاءكم ولو سمعوا ما استجابوا لكم ويوم القيمة يكفرون بشرككم ولا ينبئك مثل خبير

[35:14]  اگر آنها را بخوانيد، نمي توانند نداي شما را بشنوند. حتي اگر هم بشنوند، نمي توانند به شما پاسخ دهند. در روز رستاخيز، آنها شما را طرد خواهند كرد. هيچ كس نمي تواند مانند آن آگاه ترين تو را آگاه سازد.

 پيامبران و ائمه هرگز نمي توانند به کسي ضرر و يا نفعي برسانند و تنها خدا براي بندگانش کافي است و با يد به او توکل نمود:

 [39:38] ولئن سألتهم من خلق السموت والأرض ليقولن الله قل أفرءيتم ما تدعون من دون الله إن أرادني الله بضر هل هن كشفت ضره أو أرادني برحمة هل هن ممسكت رحمته قل حسبي الله عليه يتوكل المتوكلون

[39:38]  اگر از آنها سئوال كني: "چه كسي آسمان ها و زمين را آفريد؟" آنها خواهند گفت: "خدا،" بگو: "پس چرا معبوداني در كنار خدا قرار مي دهيد؟ اگر خدا هر مصيبتي براي من بخواهد، آيا آنها مي توانند مرا از آن مصيبت رهايي دهند؟ و اگر او رحمتي براي من بخواهد، آيا آنها مي توانند از چنين رحمتي جلوگيري كنند؟" بگو: "خدا براي من كافي است." توكل كنندگان بايد به او اعتماد كنند.

 [40:66] قل إني نهيت أن أعبد الذين تدعون من دون الله لما جاءني البينت من ربي وأمرت أن أسلم لرب العلمين

[40:66]  بگو: "هنگامي که آيات روشن پروردگارم به من وحي شد، از عبادت معبوداني که جز خدا مي خوانيد نهي شده ام. و به من فرمان داده شد که به پروردگار عالم تسليم باشم."

 

[46:4] قل أرءيتم ما تدعون من دون الله أروني ماذا خلقوا من الأرض أم لهم شرك في السموت ائتوني بكتب من قبل هذا أو أثرة من علم إن كنتم صدقين

 [46:4]  بگو: "معبوداني را كه در كنار خدا قرار داده ايد، در نظر بگيريد. به من نشان دهيد كه در روي زمين چه چيزي خلق كردند. آيا سهمي از آسمان ها دارند؟ كتاب آسماني ديگري پيش از اين به من نشان دهيد و يا هر دانش موثقي كه شرك شما را حمايت كند، اگر راست مي گوييد."

 

برطبق آيات قرآن خواندن غيرخدا (مثلا ياعلي مدد گفتن) يعني عبادت کردن غير خداست.  عده اي درهنگام دعا کردن مي گويند که مثلا خدايابحق فاطمه زهرا دعايم را برآورد کن.  بهترين و تنها روش دعاکردن را خداي متعال در قرآن در آيات متعددي بما مي آموزد.  درزير نمونه هايي از دعاهاي قرآن که با کلمه ربنا آغاز مي گردد آورده شده است.  در هيچ کجاي قرآن نام کسي بغير از خدا در دعاها نيامده است.  چرا ما بايد برخلاف قرآن نام کسي ديگري را بعد از ربنا در دعاهاي خود بياوريم؟

 

(2) نمونه هايي از دعاهاي قرآن   فهرست مطالب

[2:128] ربنا واجعلنا مسلمين لك ومن ذريتنا أمة مسلمة لك وأرنا مناسكنا وتب علينا إنك أنت التواب الرحيم

[2:128]  "پروردگار ما، ما را از تسليم شدگان خود قرار بده و بگذار از نسل ما امتي پديد آيد كه به تو تسليم باشد. آداب دينمان را به ما بياموز و توبه ما را بپذير. تويي آمرزنده، مهربانترين.

 

[2:201] ومنهم من يقول ربنا ءاتنا في الدنيا حسنة وفي الءاخرة حسنة وقنا عذاب النار

[2:201]  برخي ديگر مي گويند: "پروردگار ما، پرهيزكاري در اين دنيا و پرهيزكاري در آخرت به ما عطا كن و ما را از عذاب دوزخ حفظ فرما."

 

[2:250] ولما برزوا لجالوت وجنوده قالوا ربنا أفرغ علينا صبرا وثبت أقدامنا وانصرنا على القوم الكفرين

[2:250]  هنگامي كه با جالوت و سپاهيانش روبرو شدند، دعا كردند: "پروردگار ما، به ما صبر عطا فرما، ما را ثابت قدم بدار و از ما در مقابل مردم كافر حمايت كن."

 

[2:286] لا يكلف الله نفسا إلا وسعها لها ما كسبت وعليها ما اكتسبت ربنا لا تؤاخذنا إن نسينا أو أخطأنا ربنا ولا تحمل علينا إصرا كما حملته على الذين من قبلنا ربنا ولا تحملنا ما لا طاقة لنا به واعف عنا واغفر لنا وارحمنا أنت مولينا فانصرنا على القوم الكفرين

[2:286]  خدا هرگز نفسى را بيش از توانايي اش تكليف نمي كند؛ هرچه خوبى كسب كند به نفع اوست و هرچه بدى كسب كند عليه اوست. "پروردگار ما، اگر فراموش مي كنيم و يا مرتكب خطا مى شويم، ما را محكوم نكن. پروردگارا، ما را از هر گونه كفرى عليه خودت حفظ فرما، تا مانند كسانى كه پيش از ما كفر ورزيدند، نباشيم. پروردگارا، ما را از ارتكاب به گناه پيش از آنكه براى توبه كردن دير شود، در امان بدار. از ما درگذر و ما را ببخش. تويى مولا و سرور ما. ما را بر مردم كافر پيروز گردان."

 

[3:8] ربنا لا تزغ قلوبنا بعد إذ هديتنا وهب لنا من لدنك رحمة إنك أنت الوهاب

[3:9] ربنا إنك جامع الناس ليوم لا ريب فيه إن الله لا يخلف الميعاد

[3:8]  "پروردگار ما، اكنون که ما را هدايت کرده اي، نگذار دل هايمان به سستي گرايد. باران رحمت خود را بر ما بباران؛ تويي عطاکننده.

[3:9]  "پروردگار ما، مطمئنا تو مردم را در آن روز اجتناب ناپذير جمع خواهي کرد. خدا هرگز وعده خود را نمي شکند."

 

[3:16] الذين يقولون ربنا إننا ءامنا فاغفر لنا ذنوبنا وقنا عذاب النار

[3:16]  آنها مي گويند: "پروردگار ما، ما ايمان آورده ايم، پس گناهان ما را ببخش و ما را از عذاب آتش دوزخ در امان دار."

 

[3:53] ربنا ءامنا بما أنزلت واتبعنا الرسول فاكتبنا مع الشهدين

[3:53]  "پروردگار ما، ما به آنچه فرو فرستاده اي، ايمان آورده ايم و از رسول پيروي کرده ايم؛ ما را از شاهدان محسوب بدار."

 

[3:147] وما كان قولهم إلا أن قالوا ربنا اغفر لنا ذنوبنا وإسرافنا في أمرنا وثبت أقدامنا وانصرنا على القوم الكفرين

[3:147]  تنها گفتارشان اين بود: "پروردگار ما، گناهان ما را بيامرز و از زياده روي هاي ما درگذر، گام هاي ما را استوار گردان و ما را بر کافران پيروز فرما."

 

[3:191] الذين يذكرون الله قيما وقعودا وعلى جنوبهم ويتفكرون في خلق السموت والأرض ربنا ما خلقت هذا بطلا سبحنك فقنا عذاب النار

[3:191]  آنان در حال ايستاده، نشسته و به پهلو آرميده به ياد خدا* هستند و در خلقت آسمان ها و زمين مي انديشند: "پروردگار ما، تو همه اينها را بيهوده نيافريدي. شکوه و جلال تو ستايش باد. ما را از مجازات دوزخ در امان بدار.

 

[3:192] ربنا إنك من تدخل النار فقد أخزيته وما للظلمين من أنصار

[3:192]  پروردگار ما، هر كه را تو به دوزخ محكوم كني، او را ترك كردهاي. چنين ستمكاراني هيچ ياوري ندارند.

 

[3:193] ربنا إننا سمعنا مناديا ينادي للإيمن أن ءامنوا بربكم فءامنا ربنا فاغفر لنا ذنوبنا وكفر عنا سيءاتنا وتوفنا مع الأبرار

[3:193]  "پروردگار ما، ما ندادهنده اي را شنيده ايم که به ايمان فرا مي خواند و اعلام مي کند: 'به پروردگار خود ايمان بياوريد،' و ما ايمان آورده ايم. پروردگار ما، ستمكاري هاي ما را ببخش، گناهانمان را بيامرز و بگذار در شمار مؤمنان پرهيزکار بميريم.

 

[3:194] ربنا وءاتنا ما وعدتنا على رسلك ولا تخزنا يوم القيمة

[3:194]  "پروردگار ما، آن نعمتهايي را كه از طريق رسولانت به ما وعده دادي، به ما مرحمت فرما و در روز رستاخيز ما را ترك نكن. تو هرگز وعده اي را نمي شكني."

 

[4:75] وما لكم لا تقتلون في سبيل الله والمستضعفين من الرجال والنساء والولدن الذين يقولون ربنا أخرجنا من هذه القرية الظالم أهلها واجعل لنا من لدنك وليا واجعل لنا من لدنك نصيرا

[4:75]  چرا نبايد در راه خدا بجنگيد هنگامي که کودکان، زنان و مردان ناتوان التماس مي کنند: "پروردگار ما، ما را از اين جامعه اي که مردمش ستمگرند، رهايي ده و خود مولا و سرور ما باش."

 

[5:83] وإذا سمعوا ما أنزل إلى الرسول ترى أعينهم تفيض من الدمع مما عرفوا من الحق يقولون ربنا ءامنا فاكتبنا مع الشهدين

[5:83]  هرگاه آنچه را كه به رسول نازل شد، مي شنوند، از آنجايي كه حقيقت را تشخيص مي دهند، مي بيني كه چشم هايشان پر از اشك مي شود و مي گويند: "پروردگار ما، ما ايمان آورده ايم، پس ما را در زمره شاهدان محسوب بدار.

 

[5:114] قال عيسى ابن مريم اللهم ربنا أنزل علينا مائدة من السماء تكون لنا عيدا لأولنا وءاخرنا وءاية

[5:114]  عيسي، پسر مريم گفت: "بارالها، اي پروردگار ما، خوراک مفصلي از آسمان بر ما فرو فرست. بگذار آن براي يکايک ما فراواني آورد و نشانه اي از جانب تو باشد. براي ما روزي فراهم کن؛ تو بهترين روزي دهنده هستي."

 

[7:23] قالا ربنا ظلمنا أنفسنا وإن لم تغفر لنا وترحمنا لنكونن من

[7:23]  آنها گفتند: "پروردگار ما، ما به نفس خويش ستم كرده ايم. اگر تو ما را نبخشى و بر ما رحم نكنى، ما از بازندگان خواهيم بود."

 

[7:47] وإذا صرفت أبصرهم تلقاء أصحب النار قالوا ربنا لا تجعلنا مع القوم الظلمين

[7:47]  هنگامى كه نگاهشان را به سوى ساكنان دوزخ مى گردانند، خواهند گفت: "پروردگار ما، ما را با اين مردم ستمكار قرار نده."

 

[7:89] قد افترينا على الله كذبا إن عدنا في ملتكم بعد إذ نجينا الله منها وما يكون لنا أن نعود فيها إلا أن يشاء الله ربنا وسع ربنا كل شيء علما على الله توكلنا ربنا افتح بيننا وبين قومنا بالحق وأنت خير الفتحين

[7:89]  "اگر به دين شما بازگرديم، پس از آنكه خدا ما را از آن نجات داده است، عليه خدا كفر ورزيده ايم. چگونه مى توانيم رخلاف خواست خدا، پروردگارمان به آن بازگرديم؟ وسعت علم پروردگارمان همه چيز را دربر مى گيرد. ما به خدا توكل كرده ايم. پروردگار ما، ما را بر قوم خود پيروزى قطعى عطا فرما. تويى بهترين حمايت كننده."

 

[7:126] وما تنقم منا إلا أن ءامنا بءايت ربنا لما جاءتنا ربنا أفرغ علينا صبرا وتوفنا مسلمين

[7:126]  "تو فقط به اين دليل ما را شکنجه مي دهي که ما به مدرک پروردگارمان هنگامي که بر ما آمد، ايمان آورديم." "پروردگار ما، ما را ثابت قدم بدار و بگذار تسليم شده بميريم."

 

[10:85] فقالوا على الله توكلنا ربنا لا تجعلنا فتنة للقوم الظلمين

[10:85]  آنها گفتند: "ما به خدا اعتماد داريم. پروردگار ما، ما را از اذيت و آزار اين مردم ستمگر نجات بده.

 

[14:37] ربنا إني أسكنت من ذريتي بواد غير ذي زرع عند بيتك المحرم ربنا ليقيموا الصلوة فاجعل أفءدة من الناس تهوي إليهم وارزقهم من الثمرت لعلهم يشكرون

[14:37]  "پروردگار ما، من تعدادي از خانواده ام را در اين وادي بدون گياه نزد خانه مقدس تو سكني دادهام. پروردگار ما، آنها به جاآورندگان نماز هستند، پس بگذار مردم فوج فوج به جمع آنها بپيوندند و انواع ميوه ها را براي آنها فراهم كن، باشد كه سپاسگزار باشند.

 

[14:38] ربنا إنك تعلم ما نخفي وما نعلن وما يخفى على الله من شيء في الأرض ولا في السماء

[14:38]  "پروردگار ما، تو آنچه را ما پنهان كنيم و آنچه را كه اظهار نماييم، مي داني- هيچ چيز از خدا پنهان نيست، نه در زمين، نه در آسمانها.

 

[14:39] الحمد لله الذي وهب لي على الكبر إسمعيل وإسحق إن ربي لسميع الدعاء

[14:39]  " ستايش خداي را که با وجود سالخوردگي من، اسماعيل و اسحاق را به من عطا کرد. پروردگار من به دعاها پاسخ مي دهد.

 

[14:40] رب اجعلني مقيم الصلوة ومن ذريتي ربنا وتقبل دعاء

[14:40]  "پروردگار من، مرا و فرزندانم را از كساني قرار ده كه نمازها (ارتباط با خدا) را مرتب به جا مي آورند. پروردگار ما، خواهش مي كنم كه به دعاهاي من پاسخ فرما.

 

[14:41] ربنا اغفر لي ولولدي وللمؤمنين يوم يقوم الحساب

[14:41]  "پروردگار من، من و والدينم و مؤمنان را در آن روزي كه به حساب ها رسيدگي مي شود، ببخش."

 

[18:10] إذ أوى الفتية إلى الكهف فقالوا ربنا ءاتنا من لدنك رحمة وهي

[18:10]  هنگامي كه آن جوانان در غار پناه گرفتند، گفتند: "پروردگار ما، ما را مورد رحمت خويش قرار ده و با هدايت خود به كارهاي ما سامان بخش."

 

[18:14] وربطنا على قلوبهم إذ قاموا فقالوا ربنا رب السموت والأرض لن ندعوا من دونه إلها لقد قلنا إذا شططا

[18:14]  ما قلب هايشان را محكم كرديم، هنگامي كه به پا خواستند و اعلام كردند: "تنها پروردگار ما پروردگار آسمان ها و زمين است. ما هرگز هيچ خداي ديگري را در كنار او نمي پرستيم، در غير اين صورت، سخت گمراه شده ايم.

 

[23:109] إنه كان فريق من عبادي يقولون ربنا ءامنا فاغفر لنا وارحمنا وأنت خير الرحمين

آنها مؤمنان را مسخره مي کردند

[23:109]  عده اي از بندگان من مي گفتند: "پروردگار ما، ما ايمان آوردهايم، پس ما را ببخش و بر ما رحمت بباران. تو از همه مهربانها مهربانتري.

 

[25:65] والذين يقولون ربنا اصرف عنا عذاب جهنم إن عذابها كان غراما

[25:65]  و مي گويند: "پروردگار ما، ما را از عذاب دوزخ رهايي ده؛ مجازات آن هولناك است.

 

[25:74] والذين يقولون ربنا هب لنا من أزوجنا وذريتنا قرة أعين واجعلنا للمتقين إماما

[25:74]  و مي گويند: "پروردگار ما، بگذار تا همسران و فرزندان ما مايه سرور و شادماني ما باشند و ما را در صف اول پرهيزکاران قرار بده."

 

[40:7] الذين يحملون العرش ومن حوله يسبحون بحمد ربهم ويؤمنون به ويستغفرون للذين ءامنوا ربنا وسعت كل شيء رحمة وعلما فاغفر للذين تابوا واتبعوا سبيلك وقهم عذاب الجحيم

فرشتگان براي مؤمنان دعا مي کنند

[40:7]  كساني كه به عرش خدمت مي كنند و تمام كساني كه در اطراف آن هستند، به تجليل و ستايش پروردگارشان مشغولند و به او ايمان دارند. و براي كساني كه ايمان دارند، طلب بخشش مي كنند: "پروردگار ما، رحمت و علم تو همه چيز را در برگرفته است. كساني را كه توبه مي كنند و از راه تو پيروي مي نمايند، عفو كن و آنها را از عذاب دوزخ رهايي ده.

 

[40:8] ربنا وأدخلهم جنت عدن التي وعدتهم ومن صلح من ءابائهم وأزوجهم وذريتهم إنك أنت العزيز الحكيم

[40:8]  "پروردگار ما، آنها را به باغ هاي عدن كه به آنها و به پرهيزكاران از ميان والديشان، همسرانشان و فرزندانشان وعده دادي، وارد كن. تويي قادر متعال، حكيم ترين.

 

[59:10] والذين جاءو من بعدهم يقولون ربنا اغفر لنا ولإخوننا الذين سبقونا بالإيمن ولا تجعل في قلوبنا غلا للذين ءامنوا ربنا إنك رءوف رحيم

[59:10]  كساني كه پس از آنها مؤمن شدند، مي گويند: "پروردگار ما، ما و برادران ما را كه در ايمان از ما جلوتر بودند، ببخش و قلب ما را از نفرت نسبت به كساني كه ايمان آوردند، بازدار. پروردگار ما، تو رئوفي، مهربان ترين."

 

[60:4] قد كانت لكم أسوة حسنة في إبرهيم والذين معه إذ قالوا لقومهم إنا برءؤا منكم ومما تعبدون من دون الله كفرنا بكم وبدا بيننا وبينكم العدوة والبغضاء أبدا حتى تؤمنوا بالله وحده إلا قول إبرهيم لأبيه لأستغفرن لك وما أملك لك من الله من شيء ربنا عليك توكلنا وإليك أنبنا وإليك المصير

 [60:4]  ابراهيم و همراهانش براي شما سرمشق خوبي هستند. آنها به قومشان گفتند: "ما شما و بت هايي را كه در كنار خدا مي پرستيد، طرد مي كنيم. ما شما را علنا محكوم مي نماييم و تا زماني كه تنها به خدا ايمان نياوريد،* از ما جز تنفر و عداوت چيزي نخواهيد ديد." اگرچه، ابراهيم اشتباه کرد هنگامي كه به پدرش گفت: "من براي بخشش تو دعا خواهم كرد، ** ولي من هيچ قدرتي براي محافظت تو در مقابل خدا ندارم."  "پروردگار ما، ما به تو توكل مي كنيم و تسليم تو هستيم؛ سرنوشت نهايي به سوي توست.

 

 [60:5] ربنا لا تجعلنا فتنة للذين كفروا واغفر لنا ربنا إنك أنت العزيز الحكيم

[60:5]  "پروردگار ما، نگذار مورد جور و ستم كافران قرار بگيريم و ما را ببخش. تويي صاحب اقتدار، حكيم ترين."

 

[66:8] يأيها الذين ءامنوا توبوا إلى الله توبة نصوحا عسى ربكم أن يكفر عنكم سيءاتكم ويدخلكم جنت تجري من تحتها الأنهر يوم لا يخزي الله النبي والذين ءامنوا معه نورهم يسعى بين أيديهم وبأيمنهم يقولون ربنا أتمم لنا نورنا واغفر لنا إنك على كل شيء قدير

[66:8]  اي كساني كه ايمان آورديد، به درگاه خدا توبه كنيد؛ توبه اي راسخ. سپس، پروردگارتان گناهانتان را مي بخشد و شما را به باغ هايي با نهرهاي روان داخل مي كند. در آن روز، خدا پيامبر و كساني را كه با او ايمان آوردند مايوس نخواهد كرد. نورشان در جلو و در سمت راستشان مي تابد. آنها خواهند گفت: "پروردگار ما، نور ما را بر ما كامل كن و ما را ببخش؛ تويي قادر مطلق."

 

درکدامیک ازدعاهای زیبای فوق به نام غیرخدا توسل شده است؟  چرانباید قرآن را الگوی دعاهای خود قرار دهیم؟  چه کسی بهترازخدا نحوه دعاکردن را می تواند بما بیاموزد؟  مگرتنها خدا دعاهای ما را اگر اراده فرماید قبول نمی کند؟  پس چرا برخلاف فرمایش او بنام غیرخدا دردعاهایمان توسل کنیم؟  وقتی می گوییم که مثلا خدایا بحق فاطمه زهرا دعای مرا قبول کن عملا خدای دیگری را بغیر از خدا خوانده ایم. هيچکس هيچ حقي بگردن خدا ندارد.  بلکه خداست که بخاطر نعمتهاي بي شمارش بگردن همه حق دارد.  در حقيقت کساني که بدرگاه غير از خدا دعامي کنند تحت نفوذ شيطان هستند و خود نمي دانند.  بر طبق آيات متعدد قرآن هيچيک از پيامبران و ائمه دعاهاي مارا نمي شنوند و بغيرازخداي متعال هيچکس قادرنيست که دعاهاي مارا استجابت کند:

 [46:5]  ومن اضل ممن يدعوا من دون الله من لا يستجيب له الى يوم القيمة وهم عن دعائهم غفلون

[46:5]  کيست گمراه تر از آنان که معبوداني را در کنار خدا مي خوانند که آنها تا روز رستاخيز نتوانند پاسخشان دهند، و آنان از عبادات آنها به کلي بي خبرند؟

  

[6:71]  قل اندعو من دون الله ما لا ينفعنا ولا يضرنا ونرد على اعقابنا بعد اذ هدنا الله كالذي استهوته الشيطين في الارض حيران له اصحب يدعونه الى الهدى ائتنا قل ان هدى الله هو الهدى وامرنا لنسلم لرب العلمين

[6:71]  بگو: "آيا جز خدا چيزى را بخوانيم که قادر نيست به ما سود يا زياني برساند و پس از آنکه خدا ما را هدايت کرده است، عقب گرد كنيم؟ در اين صورت، به کساني ملحق شده ايم که تحت نفوذ شياطين هستند و كاملا سردرگمند و در آن حال دوستانشان براي نجات آنها مي کوشند: 'بياييد با ما در راه راست بمانيد.' " بگو: "هدايت راستين هدايت خداست. به ما امر شده است که تسليم پروردگار عالم باشيم.

 

[10:106]  ولا تدع من دون الله ما لا ينفعك ولا يضرك فان فعلت فانك اذا من الظلمين

[10:106]  "در کنار خدا چيزي را که هيچ قدرتي ندارد که به تو نفع يا ضرري برساند،پرستش نکن. اگر چنين کني، ستمكار خواهي بود."

 

[7:197]  والذين تدعون من دونه لا يستطيعون نصركم ولا انفسهم ينصرون

[7:197]  "و اما معبودهايى كه شما در كنار او قرار مى دهيد، نه مى توانند شما را يارى دهند و نه مى توانند به خودشان كمك كنند."

 

[40:66]  قل اني نهيت ان اعبد الذين تدعون من دون الله لما جاءني البينت من ربي وامرت ان اسلم لرب العلمين

[40:66]  بگو: "هنگامي که آيات روشن پروردگارم به من وحي شد، از عبادت معبوداني که جز خدا مي خوانيد نهي شده ام. و به من فرمان داده شد که به پروردگار عالم تسليم باشم."*    

  

[40:12]  ذلكم بانه اذا دعي الله وحده كفرتم وان يشرك به تؤمنوا فالحكم لله العلي الكبير

[40:12]  اين به دليل آن است كه هرگاه دعوت شديد كه فقط خدا را بخوانيد، ايمان نياورديد، ولي هنگامي كه ديگران در كنار او ذكر شدند، ايمان آورديد. بنابراين حکم خدا صادر شده است؛ او بلندمرتبه ترين است، بزرگ.

 

حمد و ستايش خداي راست پروردگان عالميان

 فهرست مطالب

ادامه دارد، اگرخدا بخواهد (انشاءالله)