صفحه اصلی Home

 

(20:14) إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمْ الصَّلَوةَ لِذِكْرِي

 

(20:14) "من خدا هستم؛ در كنار من خدای ديگری نيست. فقط مرا پرستش کن و نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آور تا به ياد من باشی.

اعوذ بالله من الشيطن الرجيم

از شيطان رانده شده به خدا پناه مي برم

بسم الله الرحمن الرحيم

بنام خدا بخشنده مهربان

نمازهاي ارتباطي

 

(پیام خدای مهربان به مردم ایران)

 

فهرست مطالب

   

نمازهاي ارتباطي الزامي مي باشند

اهميت نمازهاي ارتباطي

اوقات نمازهاي ارتباطي

ممنوعيت ها درهنگام برگزاري نمازهاي ارتباطي

نحوه برگزاري نمازهاي ارتباطي

درجه صدا درنمازهاي ارتباطي

نماز جمعه

نماز جماعت

كوتاه نمودن نماز درهنگام خطر

اذان، فرا خواندن به نماز

        

 

 نمازهاي ارتباطي الزامي مي باشند

 

برطبق آيات متعدد قرآن مجيد، نمازهاي ارتباطي واجب و الزامي است:

 

(20:14) إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمْ الصَّلَوةَ لِذِكْرِي

(20:14) "من خدا هستم؛ در كنار من خدای ديگری نيست. فقط مرا پرستش کن و نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آور تا به ياد من باشی.

 

(14:31) قُلْ لِعِبَادِي الَّذِينَ ءامَنُوا يُقِيمُوا الصَّلَوةَ وَيُنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً مِنْ قَبْلِ أنْ يَأتِيَ يَوْمٌ لَا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خِلَلٌ

(14:31) به بندگان من كه ايمان آوردند، سفارش كن كه نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورند و از روزی ‌هايی كه به آنها داديم، در نهان و آشكار انفاق نمايند، پيش از آنكه روزی بيايد كه نه معامله‌ای صورت گيرد و نه ارفاقی به خاطر خويشاوندی شود.

 

(20:132) وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا لَا نَسْءلُكَ رِزْقًا نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَقِبَةُ لِلتَّقْوَى

(20:132) بايد به خانوادهٔ خود سفارش كنی تا نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورند و صبورانه در انجام آن ثابت قدم باشند. ما از تو روزی نمی ‌خواهيم؛ ما هستيم كه روزی تو را فراهم می ‌كنيم. پيروزی نهايی متعلق به پرهيزكاران است.

 

(22:78) وَجَهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ هُوَ اجْتَبَكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَهِيمَ هُوَ سَمَّكُمْ الْمُسْلِمينَ مِنْ قَبْلُ وَفِي هَذَا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيدًا

(22:78) در راه خدا آنچنان که باید، کوشش کنید. او شما را انتخاب کرده است و در تکاليف دينتان هيچ گونه سختی برای شما قرار نداده است- دين پدرتان ابراهيم. اوست که در اصل شما را "تسليم شدگان" ناميد. پس، رسول شاهدی باشد در میان شما و شما شاهدی باشید در میان مردم. بنابراين، نمازها (ارتباط با خدا) را بر پا داريد و زکات (انفاق واجب) را بدهيد و به خدا متوسل شويد؛ اوست مولای شما، بهترين مولا و بهترين پشتيبان.

 

اهميت نمازهاي ارتباطي

 

نماز انسان را از پليدي و زشتي كردار و رفتار باز مي دارد و انسان را در مقابله با مشكلات ياري مي نمايد:

 

(29:45) اتْلُ مَا أوحِيَ إلَيْكَ مِنْ الْكِتَبِ وَأقِمْ الصَّلَوةَ إنَّ الصَّلَوةَ تَنْهَى عَنْ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ

(29:45) بخوان آنچه از كتاب آسمانی بر تو وحی شد و نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آور، زيرا نماز كارهای پليد و زشت را نهی می ‌كند. اما به ياد آوردن خدا (در نماز) مهم ترين هدف است. خدا از تمام اعمالتان آگاه است.

 

(2:45) وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَوةِ وَإنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إلَّا عَلَى الْخَشِعِينَ

(2:45) از طريق صبر و نماز ياری جوييد. بی گمان اين کاری است دشوار، ولی نه برای حرمتگزاران

 

اوقات نمازهاي ارتباطي

 

نمازهاي ارتباطي بايد در اوقات تعيين شده اي بجا آورده شوند:

 

 (4:103) فَإِذَا قَضَيْتُمْ الصَّلَوةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِيَمًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَوةَ إِنَّ الصَّلَوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَبًا مَوْقُوتًا

(4:103)هنگامی که نماز خود را به پايان رسانديد، خدا را ايستاده، نشسته يا درازكشيده ياد کنيد.* و چون جنگ به پايان رسيد، نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورید؛ بر مؤمنان واجب است که نماز را در اوقات تعيين شده بر پا دارند.

 

اوقات نمازهاي پنجگانه ارتباطي در آيات 2:238، 11:114، 17:78، و 24:58 آمده است:

 

نماز صبح (فجر): نماز صبح با يد بعد از سپيده دم (آغاز صبح و يا فجر) و قبل از طلوع خورشيد خوانده شود.

 

نماز مغرب: اين نماز با يد بعد از غروب خورشيد تا قبل از تاريكي كامل بايد بجا آورده شود.

آيه 11:114 اوقات نمازهاي صبح و مغرب را بروشني بيان مي كند.  مومنان واقعي بايد مشتاق ايجاد ارتباط با خدا باشند و بنابراين مي بايستي نمازهاي خود را در سروقت بجا آورند.

 

(11:114) وَأقِمْ الصَّلوةَ طَرفِي النَّهَار وَزُلفًا مِنْ اليْل إنَّ الحَسَنَتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّءَاتِ ذَلكَ ذِكْرى للذّكِرينَ

(11:114) در دو انتهای روز و در شب نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آور. اعمال پرهيزكارانه كارهای پليد را پاك می ‌كند. اين تذكری است برای آنان‌ كه توجه می كنند.

 

(17:78) أَقِمْ الصَّلَوةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اليْلِ وَقُرْءانَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْءانَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا

(17:78) هنگام ظهر كه خورشيد از بالاترين نقطه به طرف مغرب پايين می آيد، نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آور. همچنين هنگام سحر به (خواندن) قرآن بپرداز. (خواندن) قرآن در سحرگاه مشهود است.

 

نماز عصر (يا نماز ميانه):  اين نماز بايد در وسط اوقات نماز ظهر و مغرب (اول وقت نماز عصر) وقبل از غروب خورشيد (آخر وقت نماز عصر) خوانده شود.

 

 (2:238) حَفِظُوا عَلَى الصَّلَوَتِ وَالصَّلَوةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَنِتِينَ

(2:238) مرتب نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورید، به خصوص نماز ميانى را، و خود را كاملاً به خدا اختصاص دهيد.

 

نماز عشاء:  اين نماز در هنگام شب (قبل از اينكه لباسهاي خود را براي خوابيدن عوض مي كنيم) بايد خوانده شود.  آيه 24:58 اوقات نمازعشاء را ذكر نموده است.

 

(24:58) يَأيُّهَا الَّذِينَ ءامَنُوا لِيَسْتَءذِنْكُمْ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمَنُكُمْ وَالَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلَثَ مَرّتٍ مِنْ قَبْلِ صَلَوةِ الْفَجْرِ وَحِينَ تَضَعُونَ ثِيَابَكُمْ مِنْ الظَّهِيرَةِ وَمِنْ بَعْدِ صَلَوةِ الْعِشَاءِ ثَلَثُ عَوْرَتٍ لَكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَلَا عَلَيْهِمْ جُنَاحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّفُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ الْاءيَتِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

 (24:58) ای كسانی كه ايمان آورده ايد، خدمتكاران شما و فرزندانی كه هنوز بالغ نشده‌اند، بايد (پيش از ورود به اتاق شما) اجازه بگيرند. اين عمل در سه موقع بايد انجام شود- پیش از نماز فجر، هنگام ظهر كه لباس‌ خود را برای استراحت عوض می ‌كنيد و پس از نماز عشا. اين سه نوبت، اوقات خصوصی شماست. در ساعات ديگر، هيچ گناهی بر شما يا بر آنها نيست كه با هم باشيد. خدا، اين چنين آيات را برای شما روشن می ‌كند. خداست دانای مطلق، حكيم‌ترين.

 

 

ممنوعيت هاي نمازهاي ارتباطي

 

آيات زير كارهايي را كه نبايد فرد نماز گذار در هنگام نماز انجام دهد بروشني بيان نموده است:

 

(4:43) يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءامَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَوةَ وَأَنْتُمْ سُكَرَى حَتَّى تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِي سَبِيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا وَإِنْ كُنتُمْ مَرْضَى أَوْ عَلَى سَفَرٍ أَوْ جَاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْ الْغَائِطِ أَوْ لَمَسْتُمْ النِّسَاءَ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا

(4:43) ای كسانی كه ايمان آورده اید، در حالت مستی و نشئگی نماز نخوانید تا بدانيد كه چه می ‌گوييد. و نه پس از ارضای جنسی، تا اينكه حمام كنيد. مگر آنكه در راه سفر باشيد؛ اگر بيمار يا در حال سفر هستيد، يا ادرار، يا مدفوع (هم چنين گاز از مخرج) دفع شد، يا با زنان (به طور تحريك آميز) تماس داشتيد و آب نيافتيد، تيمم (وضوی خشك) كنيد. بدين ترتيب كه دست هايتان را به خاك خشك تميز بزنيد، سپس با آن صورت و دست‌های خود را مسح بكشيد. خداست توبه‌پذير، عفو‌كننده.

 

(4:142) إِنَّ الْمُنَفِقِينَ يُخَدِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَدِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَوةِ قَامُوا كُسَالَى يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا

(4:142) منافقان گمان می کنند كه خدا را فريب مى دهند، ولی اوست كه آنها را به آن راه می ‌راند. هنگامی كه برای نماز برمى خيزند، با تنبلی برمی ‌خيزند. اين به خاطر آن است كه آنها فقط نزد مردم تظاهر مى كنند و به ندرت به خدا می انديشند.

 

(9:54) وَمَا مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ وَلَا يَأْتُونَ الصَّلَوةَ إِلَّا وَهُمْ كُسَالَى وَلَا يُنفِقُونَ إِلَّا وَهُمْ كَرِهُونَ

(9:54) آنچه باعث شد انفاقشان پذيرفته نشود اين است که آنها به خدا و رسولش كافر شدند و هرگاه نمازها (ارتباط با خدا) را به جا می آوردند، با تنبلی به جا می آوردند، و هرگاه انفاق می کردند، با بی رغبتی چنين می کردند.

 

(107:4) فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ

(107:4) و وای بر كسانی كه نماز می خوانند-

 

(107:5) الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ

(107:5) ولی به نماز خود كاملاً بی توجه هستند.

 

(5:91) إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَنُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمْ الْعَدَوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنْ الصَّلَوةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنتَهُونَ

(5:91) شيطان از طريق مسكرات و قمار می خواهد ميان شما دشمنی و نفرت ايجاد كند و شما را از ياد خدا و نماز بازدارد. پس آيا خودداری می كنيد؟

 

شيطان رجيم در صدد آن است كه انسانها را از خداي متعال غافل نمايد.  بد ين جهت از قمار، مشروب، و مواد مخدر براي ايجاد جدائي بين انسانها و معبودشان استفاده مي كند.  همچنين نام كسي بغير از خداي متعال را در نماز آوردن موجب شرك و باطل شدن نماز مي گردد (72:18).  شيطان سعي مي كند كه با احاديث و منابعي غير از قرآن محتواي نماز را تغيير دهد و با عث آن گردد كه بند گان خدا نتوانند با معبودشان ارتباط برقرار كنند.  قرآن تنها مرجع نماز گزاران است (6:19).

 

نحوه اجراي نمازهاي ارتباطي

 

نيت:  نمازهاي ارتباطي ما بايد مطلقا به خدا ارائه گردد.  آيه 6:162 بروشني نيت نماز گزار را در هنگام تمام عبادتها بيان مي نمايد.  جالب توجه است كه شماره آيه، 162، ارزش عددي نماز (الصلاه) به عربي مي باشد (5+6+30+90+30+1).

 

(6:162) قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَاي وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَلَمِينَ

(6:162) بگو: "نماز من، اعمال عبادی من، زندگی من و مرگ من، همه مطلقاً به خدا اختصاص دارد، آن پروردگار عالم.

 

وضوع: خداي متعال در قرآن مجيد ما را به گرفتن وضوع قبل از نماز امر مي فرمايد.  بسيار مهم است كه همانند نماز و ساير عبادات نيت ما در هنگام وضو گرفتن قربت به خداي متعال باشد و وضو را فقط براي رضاي خدا انجام دهيم.  آيه 5:6 در قرآن مجيد دستور وضو گرفتن را بوضوح بيان مي كند.  بايد توجه داشت كه درآخر اين آيه خداي متعال مي فرمايد كه مي خواهد ما را پاكيزه كند.  با مسح كشيدن پا اين منظور حاصل نمي گردد.  بنا براين بايد پا ها را در هنگام وضو گرفتن شست.

 

(5:6) يَأيُّهَا الَّذِينَ ءامَنُوا إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلَوةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُءُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ وَإِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوا وَإِنْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَوْ عَلَى سَفَرٍ أَوْ جَاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْ الْغَائِطِ أَوْ لَمَسْتُمْ النِّسَاءَ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُم وَأَيْدِيكُمْ مِنْهُ مَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُم مِنْ حَرَجٍ وَلَكِنْ يُرِيدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

(5:6) ای کسانی که ايمان آورده ايد، هنگامی که به نماز برمی خيزيد، بايد: (۱) صورت هايتان را بشوييد، (۲) دست هايتان را تا آرنج بشوييد، (۳) سرهای خود را مسح بکشيد و(۴) پاهای خود را تا قوزک پا بشوييد. اگر به دليل ارضای جنسی تميز نيستيد، حمام کنيد. اگر بيمار، يا در حال سفر هستيد، يا چيزی از دستگاه گوارش (ادرار، مدفوع يا گاز از مخرج) دفع شد، يا با زنان (به طور تحريک آميز) تماس داشتيد و آب نيافتيد، تيمم کنيد. بدين ترتيب كه دستان خود را به خاک خشک تميز بزنيد، سپس با آن صورت و دست های خود را مسح بکشيد. خدا نمی خواهد دين را بر شما سخت بگيرد؛ او می خواهد شما را پاكيزه گرداند و نعمتش را بر شما تمام کند، باشد كه سپاسگزار باشيد.

 

قبله:  تمام نمازهاي ارتباطي بايد در حالي كه ما بطرف مكه (كعبه) هستيم بجا آورده شود.

 

(2:149) وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَمَا اللَّهُ بِغَفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

(2:149) هر جا که روی، (به هنگام نماز) روی خود را به سوی مسجدالحرام بگردان. اين حقيقتی است از جانب پروردگار تو. خدا هرگز از آنچه انجام می دهيد، غافل نيست.

 

(2:150) وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِي وَلِأتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

 (2:150) هرجا که روی، (به هنگام نماز) روی خود را به سوی مسجدالحرام بگردان؛ هر جا باشيد (به هنگام نماز) روی خود را به آن سو بگردانيد. بدين ترتيب، مردم هيچ دليلی برای مخالفت با شما نخواهند داشت، مگر ستمگرانی که در ميانشان هستند. از آنها نترسيد، بلکه از من بترسيد. آنگاه من نعمت های خود را بر شما تمام خواهم کرد، باشد که هدايت يابيد.

 

نيت:  بعد از آنكه بطرف كعبه ايستاديم بايد نيت كنيم كه فقط براي خداي متعال نمازمي خوانيم (6:162).

 

تكبير: وقتي كه به نماز ايستاده ايم، دستهايمان را به دو طرف صورتمان با لا مي بريم، بطوري كه انگشتان شستمان با دو لاله گوشمان تماس حاصل كند.  در هنگام پايين آوردن دستهايمان مي گوييم الله اكبر (خدا بزرگ است).  در طي نماز هروقت كه از يك مرحله از نماز (مثلا قيام) به مرحله ديگري از نماز (مثلا) ركوع مي رويم بايد خدارا با گفتن الله اكبر بزرگ شماريم.  درطول نماز بايد بخاطر داشته باشيم كه ما درمقابل آفريننده آسمانها و زمين قرارداريم و با او صحبت مي كنيم.  لذا بايد حداكثر توجه مان به خدا ي متعال باشد و با تما م قوا با افكارديگري كه ممكن است در هنگام نماز ما را از ذكر خدا غافل كند مقابله كنيم. 

 

الله اكبر

(خدا بزرگترین (و برترین) است)

 

خواندن سوره كليد (فاتحه):  درحالي كه ايستاده ايم سوره كليد يا اولين سوره قرآن را بزبان عربي مي خوانيم:

 

(1:1) بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

(1:1) بنام خدا، بخشنده مهربان
 

(1:2) الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَلَمِينَ

(1:2) ستايش خدای راست، پروردگار عالم.

 

(1:3) الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

(1:3) بخشنده، مهربان.

 

(1:4) مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ

(1:4) صاحب اختيار روز قيامت.

 

(1:5) إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

(1:5) تنها تو را مى پرستيم؛ تنها از تو يارى مى خواهيم.

 

(1:6) اهْدِنَا الصِّرَطَ الْمُسْتَقِيمَ

(1:6) ما را در راه راست هدايت فرما؛

 

(1:7) صِرَطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ

(1:7) راه کسانى که به آنها نعمت داده اى؛ نه آنان که سزاوار خشم شدەاند و نه گمراهان.

 

بعد از خواندن سوره حمد مي گوييم الله اكبر و به ركوع (خم شدن) مي رويم.

 

الله اكبر

 

ركوع: در هنگام بجا آوردن نماز هاي ارتباطي، درمقابل خداي آسمانها و زمين خم مي شويم و به ركوع مي رويم.  همانطوري كه بركوع مي رويم چون موقعيت مان تغيير پيدا مي كند بايد خدا را بزرگ شماريم و بگوييم الله اكبر.  در هنگام ركوع مي گوييم:

 

سبحن ربي العظيم

(پاک و منزه است خداي بزرگ من)

 

ايستادن بعد از ركوع: بعد از ركوع به حالت ايستادن باز مي گرديم.  درهنگام بلند شدن از ركوع و تغيير موقعيتما ن مي گوييم:

 

الله اكبر

 

رفتن به سجده اول:  درحالي كه از ايستادن به بطرف سجده حركت مي كنيم چون موقعيتمان را تغيير داده ايم بايد بگوييم الله اكبر:

 

الله اكبر

 

سجده:  هنگامي كه سر مان را بسجده گذاشته ايم كلمات زير را بزبان عربي سه بار تكرار مي كنيم:

 

سبحن ربي الاعلي

(پاک و منزه است خداي بلند مقام من)

 

نشستن بعد از سجده:  در حالي كه از سجده سرمان را بلند مي كنيم با يد خداي متعال را تكبير كنيم و بگوييم:

 

الله اكبر

 

رفتن بسوي سجده دوم:  وقتي كه بسوي سجده دوم مي رويم بايد خدا را تكبير كييم و بگوييم:

 

الله اكبر

 

بلند شدن از سجده دوم: وقتي كه از سجده دوم سرمان را بلند مي كنيم بايد خدا را بزرگ شماريم و بگوييم:

 

الله اكبر

 

سپس برمي خيزيم و به ركعت دوم مي رويم و دوباره گامهاي فوق را تكرارمي كنيم. 

 

گفتن كلمات شهادت: وقتي كه از سجده دوم در ركعت دوم سر بلند مي كنيم بايد بگوييم الله اكبر ولي اينبار بجاي آنكه بايستيم درحالت نشسته تشهد را مي گوييم:

 

اشهد ان لا اله الاالله وحده لاشريك له

(گواهی می دهم هیچ کس شایسته پرستش جز خدا نیست یگانه است او وشریک ندارد)

 

اگر كلمات ديگري بعد از كلمات شهادت گفته شود نماز باطل مي گردد.  بايد بدانيم كه تنها شهادتي كه خدا در قرآن آورده است شهادت به وحدانيت خود اوست (3:18):

 

[3:18] شهد الله أنه لا إله إلا هو والملئكة وأولوا العلم قائما بالقسط لا إله إلا هو العزيز الحكيم 
[3:18] خدا شهادت مي دهد كه جز او خدايي نيست. و هم چنين فرشتگان و كساني كه دانش دارند. بحق و انصاف، اوست خداي مطلق؛ جز او خدايي نيست، صاحب اقتدار، حكيمترين.


اگر شهادتي بغير شهادت خدا در نماز گفته شود برخلاف دستورات الهي عمل شده است.  بعلاوه آوردن نام هركس ديگر درمحل هاي سجده (مساجد) و درهنگام نماز برطبق آيات قرآن اكيدا ممنوع است:

 

(72:18) وأن المسجد لله فلا تدعوا مع الله أحدا

[72:18] مكان هاي عبادت متعلق به خداست؛ در كنار خدا احدي را نخوانيد.

 

سلامهاي نماز:  اگر نماز صبح را بجا مي آوريم بعد از خواندن كلمات شهادت سلامهاي نماز را دو بار مي گوييم اول وقتي كه بطرف راست رومي گردانيم و دوم وقتي كه بطرف چپ رو مي گردانيم:

 

سلم عليكم

 

لطفا توجه كنيد كه نمازصبح دو ركعت است. نماز ظهر چهار ركعت است بنابراين بعد از گفتن كلمات شهادت بايد بايستيم  و ركعت سوم را آغاز كنيم.  در هنگام ايستادن با يد بگوييم الله اكبر.  اگر كلمات ديگري بغير از الله اكبر گفته شود نماز ما باطل مي گردد. در انتهاي ركعت چهارم در نماز ظهر كلمات شهادت را گفته و بعد از گفتن سلام عليكم دو بار (يك بار وقتي كه صورت خود را بسمت را ست و دفعه دوم وقتي كه صورت خود را بسمت چپ برمي گردانيم) نما ز را به پايان مي رسانيم.  نماز عصر چها ر ركعت است و مانند نماز ظهر ادا مي گردد.  نماز مغرب سه ركعت است.  در پايان ركعت سوم، بجاي ايستادن، مي نشينيم و كلمات شهادت را مي گوييم و نماز را بعد از گفتن سلام عليكم دو بار (يك بار وقتي كه صورت خود را بسمت را ست و دفعه دوم وقتي كه صورت خود را بسمت چپ برمي گردانيم) به پايان مي رسانيم. نماز عشاء چهار ركعت است و مانند نمازهاي ظهر و عصر ادا مي گردد.

تمام نماز يك ارتباط رمزدار بين ما و خالق ماست و بايد بزبان عربي خوانده شود، زبان اصلي قرآن.  نماز مانند تلفن كردن است.  اگر شماره اي را كم و يا زياد بگيريم ارتباط برقرار نمي شود.  تمام نماز بوسيله معجزه رياضي قرآن حفظ شده است.  مثلا اگر تعداد ركعات نمازهاي ارتباطي را پشت سرهم بنويسيم حاصل قابل تقسيم به 19 است:

 

24434 = 19 x 1286

[74:30] عليها تسعة عشر

[74:30] که سرتاسر آن نوزده است.

لحن صدا در هنگام نماز

 

مطابق آيه 17:110 نماز بايد با لحن متعارف بجا آورده شود، نه با صداي بسيار بلند، و نه با صداي خفيف.  اين لحن براي تمام نمازها صادق است.  همچنين خداي متعال مردان و زنان را درلحن صدا هنگام اداي نماز جدا نمي كند. بنا براين لحن صدا براي مردان و زنان بايد مطابق آيه 17:110 متعارف باشد:

 

(17:110) قُلْ ادْعُوا اللَّهَ أَوْ ادْعُوا الرَّحْمَنَ أَيًّا مَا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا

(17:110) بگو: "او را خدا بخوانيد، يا او را بخشنده ترين بخوانيد؛ با هر نامی بخوانيدش، بهترين نام ها از آن اوست." نمازها (ارتباط با خدا) خود را نه بسيار بلند بخوان و نه در دل؛ با صدايی متعادل بخوان.


نماز جمعه

 

نماز جمعه بايد درروز جمعه مطابق آيه 69:9 برگزار گردد:

 

(62:9) يَايُّهَا الَّذِينَ ءامَنُوا إِذَا نُودِي لِلصَّلَوةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ

(62:9) ای كسانی كه ايمان آورده ايد، هنگامی كه نماز جماعت (الصلوة جمعه) در روز جمعه اعلام می شود، بايد برای ذكر خدا بشتابيد و هرگونه مشغله ای را كنار بگذاريد. اين برای شما بهتر است، اگر فقط می دانستيد.

 

نمازجمعه بجاي نماز ظهردرروز جمعه خوانده مي شود و شامل دو خطبه و دو ركعت نماز است كه بصورت جماعت خوانده مي شود.

________________________________________________________________

 

نماز جماعت

 

خداي متعال به بندگانش حكم مي كند كه نمازرا با نمازگزاران بصورت جماعت بجا آورند 2:43:

 

(2:43) وَأقِيمُوا الصَّلَوةَ وَ ءاتُوا الزَّكَوةَ وَارْكَعُوا مَعَ الرَّكِعِينَ

(2:43) نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورید، زکات (انفاق واجب) را بدهيد و با رکوع کنندگان به رکوع برويد.

 

نماز جماعت بين دو يا چند نفربجا آورده مي شود.  درهنگام خواندن نماز جماعت يك نفررهبري نماز را بعهده مي گيرد و سوره كليد (الفاتحه) را طوري مي خواند كه ديگران هم بشنوند (ديگران درهنگام خواندن سوره كليد توسط امام جماعت ساكت گوش مي كنند).  باقي نما ز را همگي بترتيبي كه در بالا شرح داده شد مي خوانند.  

_________________________________________________________________

 

كوتاه كردن نماز در هنگام خطر

 

برطبق آيه 4:101 در هنگام جنگ ويا درموقع خطر (در هنگامي كه كافران ممكن است حمله كنند) مي توان نماز را كوتاه نمود:

 

(4:101) وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنْ الصَّلَوةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمْ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنَّ الْكَفِرِينَ كَانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُبِينًا

(4:101) وقتی در زمان جنگ، سفر می کنيد، اگر بيم آن داريد که کافران به شما حمله کنند، خطايی مرتكب نمی شويد که نماز خود را شكسته بخوانيد. مسلماً، کافران دشمن سرسخت شما هستند.

 

 

اذان، فرا خواندن به نماز

 

اذان حقيقي كه در زمان پيامبر اسلام گفته مي شد شامل كلمات زير بود:

 

الله اكبر - الله اكبر - الله اكبر - الله اكبر

لااله الا الله

 

كلمات بعدي مانند شهادت به رسول خدا و آوردن نام علي در اذان و غيره بعد از فوت پيامبر اسلام به اذان اضافه گرديد.  برطبق آيات قرآن در هنگام اداي نماز نبايد نام هيچ كس بغيراز خداي متعال آورده شود:

 

(72:18) وأن المسجد لله فلا تدعوا مع الله أحدا

[72:18] مكان هاي عبادت متعلق به خداست؛ در كنار خدا احدي را نخوانيد.

 

وقتي نام محمد و علي در اذان و يا در نماز آورده مي شود عملا برضد آيه فوق عمل مي شود و موجب باطل شدن نماز مي گردد.  علاوه برآن آوردن شهادتي بغير از شهادت خدا درقرآن (3:18) در اذان و در نماز موجب باطل شدن آنها مي گردد.

 

[3:18] شهد الله أنه لا إله إلا هو والملئكة وأولوا العلم قائما بالقسط لا إله إلا هو العزيز الحكيم 
[3:18] خدا شهادت مي دهد كه جز او خدايي نيست. و هم چنين فرشتگان و كساني كه دانش دارند. بحق و انصاف، اوست خداي مطلق؛ جز او خدايي نيست، صاحب اقتدار، حكيمترين.

 

 

براي اطلاع بيشتر به منابع زير (به زبان انگليسي) رجوع كنيد:

 

http://www.universalunity.org/20.html

 

 

حمد و سپاس خدایی را سزاست که پروردگان عالمیان است

 

 فهرست مطالب